Diagnostyka jaskry

Jaskra jest chorobą przewlekłą. Przez wiele lat może przebiegać bezobjawowo. Szacuje się, iż nawet do 80 % osób nią dotkniętych nie wie, że choruje na jaskrę.

Badania na jaskrę

Niezmiernie istotne są okresowe badania kontrolne oraz niezwłoczne zgłoszenie się do lekarza w przypadku pogorszenia się wzroku. Istnieje wiele metod pozwalających na ustalenie trafnego i pewnego rozpoznania.
Badaniami, które pozwalają postawić prawidłowe rozpoznanie jaskry, są:

• Kontrola ciśnienia wewnątrzgałkowego

Istnieją różne metody i różne aparaty pozwalające określić wartość ciśnienia: tonometr aplanacyjny Goldmanna, tonometr Pascala, tonometr bezdotykowy „air-puff”, tonometr impresyjny (uciskowy) Schioetza. Pomiar najlepiej wykonywać tym samym aparatem i przez jednego lekarza okulistę.

Samo podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe nie jest równoznaczne z rozpoznaniem jaskry. Stan podwyższonego ciśnienia w oku nazywany nadciśnieniem ocznym.

Badanie pola widzenia (perymetria)

Badanie pozwala określić istnienie ewentualnych ubytków w polu widzenia, jako następstwo uszkodzenia nerwu wzrokowego. Perymetrię wykonuje się zazwyczaj dwa razy w roku w celu oceny postępu choroby. Przy szybko postępujących zmianach w polu widzenia należy zwiększyć częstość wykonywania badania (co 3 miesiące). Badanie jest bezbolesne, polega na sygnalizowaniu przez pacjenta pojawiania się punktu świetlnego.

Badanie dna oka

Wykonuje się je w celu oceny tarczy nerwu wzrokowego, która w sytuacji patologicznej zmienia swoją barwę oraz średnicę.

Badania oczu

• Badanie oceniające szerokość kąta przesączania, czyli gonioskopia. Badanie przeprowadza się po znieczuleniu kroplowym rogówki za pomocą soczewki zwanej gonioskopem.

• Badanie GDx - analizator włókien nerwowych (oceniające grubość warstwy włókien nerwowych siatkówki).
• Badanie HRT - skaningowa tomografia laserowa. Przedstawia trójwymiarowy obraz tarczy nerwu wzrokowego.

• OCT - optyczna tomografia koherentna

Jest to metoda nieinwazyjna, pozwalająca na ocenę struktur w obrębie gałki ocznej. Szczegółowy obraz ukazuje poszczególne warstwy siatkówki, co umożliwia ocenę nawet dyskretnych zmian.